“ ဂရုဏာေဒါသ မဟုတ္ဘူး ”
လူညီလို႔
ဤ ကို ကၽြဲ ဖတ္တယ္ထား
အမွားႀကာသြားတဲ့အခါ
အမွန္ထင္ခဲ့ရင္
သမိုင္းအတြက္
အမာရြတ္ႀကီးတယ္...။
အေလွ်ာ္ရခက္တဲ့
တဘက္ႀကီးမ်ိဳးေတာ့
မျဖစ္ေစခ်င္တာ
တစ္ခုတည္းေသာ ဆႏၵပဲ...။
အဖက္ဆယ္မရတဲ့အခါႀကမွ
ေဒါသထြက္သံ
ခံျပင္းသံ
ရင္က်ိဳးမရျဖစ္သံ
အာေမဋိတ္သံ
ေက်ကြဲဝမ္းနည္းသံ
ေနာင္တသံ
အသံတိုင္းဟာ
နာေပ်ာ္ဖြယ္ ျဖစ္မလာနိဳင္ဘူး...။
ႏြားႏို႔အိုးေမွာက္မွ
ေရႊစည္းခံုဘုရားႀကီး လႉပါ၏ဆိုတဲ့
ဒါနမ်ိဳးကေကာ
ကုသိုလ္ရဖို႔ ေသခ်ာရဲ႕လား...?
အဘိဓမၼာ တရားေတာ္မွာ
ဂရုဏာဆိုတာ
ကုသိုလ္စိတ္ရဲ႕ ေစတသိက္ျဖစ္သလို
ေဒါသဟာ
အကုသိုလ္စိတ္ရဲ႕ ေစတသိက္တဲ့...။
က်မ္းဂန္ရဲ႕ အဆိုအရ
ကုသိုလ္နဲ႔ အကုသိုလ္
ဘယ္အခါမွ စံုျပီးမျဖစ္ဘူး
တစ္လွည့္စီေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္တတ္တယ္...။
အဲဒါေႀကာင့္
ငါ့ရဲ႕ စကားအခြန္းတိုင္းဟာ
ဂရုဏာ ေဒါသ မဟုတ္ဘူးဆိုတာေပါ့ ။ ။
အတြဲ ( ၅ ) အမွတ္ ( ၂၁ ) လမ္းသစ္ဂ်ာနယ္ မေလးရွားတြင္ေဖာ္ျပျပီး
No comments:
Post a Comment