ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ

သူမ်ားအေႀကာင္းကို ႏူးေနနပ္ေနတုန္း
ကိုယ့္အေႀကာင္းကိုယ္ ခူးျပီးခပ္ျပီးသြားတာ
ဘယ္သူေတြသိလိုက္သလဲ
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ဒီစကားကိုအန္အခ်
အရပ္လက္သည္က ေျခသံလံုလံုနဲ႔
မရွဴနိဳင္မကယ္နိဳင္ဗိုက္တစ္လံုးကိုကိုင္တယ္
ဗိုက္ထဲက ကေလးကိုျပင္တာလား
ဗိုက္ထြက္လာသူရဲ႕စိတ္ကိုျပင္ေနတာလား
ေသခ်ာျခင္း မေသခ်ာျခင္းလမ္းစံုမွာ
ဝါ စိမ္း နီ ကိုတပ္သင့္ မတပ္သင့္
အနံ႔ထြက္ေနတဲ့ ဘဝေတြအတြက္
ျမန္မာ့ရိုးရာ တေရာ္ကင္ပြန္းလည္း ေဆးဘက္မဝင္မွန္းသိတယ္
ဦးေႏွာက္ယိုစီးမႈေတြထက္ စာရိတၱညြန္ေတြစိမ့္ထြက္ေနတာက
ေခတ္ေပၚဓါတ္အနည္းဆံုးကဗ်ာရဲ႕ ေခတ္ရိပ္အံုဖြဲ႕မႈပဲေပါ့
အလိုမက်မႈနဲ႔အိပ္ရာဝင္ အလိုမက်မႈနဲ႔အိပ္ရာထ
နံနက္တိုင္းအုန္းလြဲေရာဂါရရေနတာလည္းျပႆနာ
တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ျပန္ေခၚရတာမ်ား
စာလံုးေတြပ်က္ေနတဲ့ ဟန္းဖုန္းခလုတ္ေတြႏွိပ္ရသလိုမ်ိဳး
ေနမျမင္ လမေတြ႕ ေအးစက္စက္အခန္းထဲမွာ
အနာဂတ္ေတြလည္း အေငြ႕ေသလုေျမာပါးျဖစ္လို႔
သံသယနဲ႔ကမ္းလာတဲ့လက္မွာ
တစ္ဘက္ပိတ္လမ္းရဲ႕ေျမပံုအညႊန္းကထင္ထင္ရွားရွား
ေျပာေနရင္ႀကာတယ္ မေျပာရင္မႀကာဘူး
ေျပးႀကည့္ေနမယ့္အစား
ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ဂဏန္းေတြတက္လာတဲ့အထိ
အေတြးနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္ ေတာ့ မယ္  ။     ။







                                                             ဟိန္းစံ ( ပဲခူး )